“ฌอห์ณ” ไม่ขัด “ยิปซี” หวือแต่งเซ็กซี่ถี่ ชี้มีหน้าที่แค่สกรีน-ปกป้อง-ส่งเสริม

ent03020761p1-696x352

“เจอกันน้อยครับ เพราะช่วงนี้ผมทำ 2 งาน คือทำด้านการแสดง และทำนิทรรศการช่วยเหลือ ตอนนี้เข้ามาช่วยเรื่องคนตาบอด อาทิตย์หนึ่งจะว่างเจอกันแค่วันเดียว เขาก็ขายเสื้อผ้าด้วย เลยทำให้ไม่ค่อยได้เจอ แต่เราก็เน้นอัพเดตกันมากกว่า” พระเอกหนุ่ม “ฌอห์ณ จินดาโชติ” ที่มาร่วมงานเปิดตัว “The Marvel Experience Thailand” ได้เปิดใจถึงเรื่องความรักที่คบหากับดาราสาว “ยิปซี”คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์

ไม่ได้ส่งผลบั่นทอนกับสถานะใช่ไหม “ไม่ครับ ผมเป็นแบบนี้มานานแล้ว ผมว่าการกระทำคือเรารู้กัน”

เขาเข้าใจใช่ไหมว่าเราไม่ค่อยมีเวลา “เข้าใจครับ พอตารางว่างเราก็บอกเขา เอาคิวตารางให้เขาดูว่ามีว่างแบบนี้ อีกอย่างในวันที่เราว่างตัวเขาก็ไม่ว่างเองด้วย”

มีช่วงที่ปรับจูนอะไรกันไหม “ผมว่าผู้หญิงทุกคนเหมือนกัน นั่นคือต่อให้เข้าใจแต่ถ้าตอนนั้นคุณประจำเดือนมาคุณจะไม่เข้าใจ แล้วช่วงนั้นผมก็ต้องทำการบ้านดีๆ ซึ่งผมก็รู้สึกว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่สบายๆ เชิงเพื่อน เราเคยคุยกันแล้วว่าถ้าถึงจุดหนึ่งที่ไม่โอเคสำหรับคุณจริงๆ คุณบอกเราได้นะ ชีวิตเรามันเป็นแบบนี้ แต่เราก็ทำเต็มที่นะ”

แสดงว่าเขาก็มีอาการงอแงให้เห็นบ้าง “มีบ้างครับ เขาเป็นผู้หญิง ผู้หญิง ทุกคนเหมือนกัน แม่ผมยังเป็นเลย”

ช่วงนี้เขาดูเซ็กซี่บ่อย เรามีหวงไหม “บอกไปตั้งหลายปีแล้วครับ เขาก็ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ คือผมว่าด้วยเขาเป็นแบบนั้นมานาน มันเป็นคาแร็กเตอร์ของเขา เขาไม่ได้ทำอะไรให้สังคมไม่ดี แล้วผมรู้สึกว่ามันเป็นความมั่นใจของเขา เรา แค่ซัพพอร์ต อันไหนที่เราว่ามันมากเกินไปเราก็จะบอก แต่เราจะไม่ขัด เพราะ ผู้หญิงทุกคนต้องการคำชมมากกว่าคำติ”

แต่เหมือนช่วงนี้เขาจะใส่ชุดแบบนุ่งน้อยห่มน้อยเยอะขึ้น “ต้องไปถามเขาว่าเขาคิดอะไร แต่ผมรู้สึกว่าผมเข้าใจเขาแหละว่าเขาสไตล์สปอร์ต มุมมองมันต่างกัน แต่ผมก็พูดแล้วนะ แต่ก็รู้สึกว่าคุณพ่อคุณแม่เขาให้อิสระกับลูก เราต้องให้เกียรติพ่อแม่เขาด้วย เราไม่ใช่เจ้าของชีวิตใคร คนเรามีความมั่นใจไม่เหมือนกัน เรามีหน้าที่แค่สกรีน ปกป้อง ส่งเสริมเท่านั้นเอง” 

_______________
Source: khaosod
Fanthai-media-

About นักเดินทางหลงทิศ

ยามนี้เธอเคว้งคว้างหมดทางแก้ ใจอ่อนแอแทบสิ้นแรงดิ้นหนี ต้องพบเจอปัญหาประดามี เหนื่อยเต็มทีระทมท้อทรมาน ทัวร์อินเดีย | ทัวร์จีน
This entry was posted in ข่าวบันเทิง. Bookmark the permalink.